Regio Emilia

Erken çocukluk eğitimi alanında uygulanan yaklaşımlardan biri olan Reggio
Emilia Yaklaşımı, İtalya’nın kuzeyinde küçük bir kasabayken başarılarıyla
eğitim alanını aydınlatmıştır (Edwards, Gandini ve Forman, 1998).

Reggio Emilia’ da eğitim, toplumsal bir aktivite olarak görülmektedir. Yetişkinler ve çocuklar tartışarak, keşifler yaparak kültür paylaşımı yapmaktadırlar (Edwards ve diğ., 1998; İnan, 2012a). Ayrıca yaklaşım, oluşum şartlarına bakıldığında II. dünya savaşından çıkan halkın, çocukları için kurdukları hayallerin ve vatandaşların seferberliğinin bir ürünü olmuştur. Bu bakış açısı, Reggio Emilia yaklaşımının diğer yaklaşımlardan farklı olduğunun bir göstergesidir (İnan, 2012a).

Reggio Emilia yaklaşımının ana prensipleri
Reggio Emilia yaklaşımının, kendine özgü kavramları vardır, bu kavramların açıklanması yaklaşımı daha kolay anlamaya yardımcı olabilir. Bir bütün olarak düşünüldüğünde yaklaşım 6 ana prensip çerçevesinde açıklanabilir. Bunlar:
• Çocuk İmajı
• Öğretmen
• Çevre
• İlişkiler ve İşbirliği
• Proje
• Dokümantasyon

Çocuk İmajı

Reggio Emilia okullarının anahtar prensiplerinden birisi çocuğun pozitif
imajıdır (Dodd Nufrio, 2011). Bu kapsamda, çocuğun meraklı, aktif, sorgulayan,
çeşitli yollar kullanarak kendini ifade eden, akranlarıyla ve diğer insanlarla
işbirliği yapan, güçlü, ilgili ve doğuştan öğrenmeye istekli olduğu
düşünülmektedir

Öğretmen

Reggio Emilia okullarında sınıf öğretmenleri, takım halinde çalışmaktadırlar. Her sınıfta eşit statüde 2 öğretmen bulunur. Okullarda öğretmenler arasında hiyerarşi yoktur.

Reggio Emilia öğretmenlerinin değişen rollerini şu şekilde sınıflandırmıştır:
• “Dinleyici ve gözlemci”
• “Öğrenci”
• “Araştırmacı”
• “Yardımcı ve rehber”
• “Provokatör”

Çevre

Reggio Emilia yaklaşımında iyi bir çevre düzenlemesi, üçüncü bir öğretmen
olarak görev yapmaktadır, bu nedenle okul ortamı oldukça önemli görülmektedir. Malaguzzi(1998), çevrenin bağımsızlığı destekleyen, harekete ve ilişkilere maksimum düzeyde izin veren bir yapıda olması gerektiğini belirtmektedir. Reggio Emilia okullarının fiziksel çevre düzenlemesi 6 temel düşünce çerçevesinde oluşturulmuştur. Bunlar; estetik, etkin öğrenme, işbirliği, şeffaflık, dış dünyayı yansıtma, esneklik, ilişki ve karşılıklı olmadır (Fraser ve Gestwicki, 2002).

İlişkiler ve İşbirliği

Malaguzzi’ye göre (1998) “İlişkiler, Reggio Emilia eğitim sisteminin temel
bağlayıcı boyutudur” (s. 68). Eğitim planlamasına çocuklar, aileler ve öğretmenler katılırlar bu yüzden yaklaşım ilişki odaklıdır (Mesher ve Amoriggi, 2001). İlişkiler ve işbirliği, çocuk aile ve öğretmenler üçgeninde ve yaklaşımın
merkezindedir. Yaklaşım, her çocuğun diğer çocuklarla ve öğretmenler ile ilişki
kurması, ailelerin kendi aralarında ve öğretmenler ile öğretmenlerin de çocuklarla ve kendi aralarında karşılıklı ilişkilerini harekete geçirmesi ve desteklemesi üzerine odaklanmaktadır (Edwards, 2003; Fraser ve Gestwicki, 2002; Thornton ve Brunton, 2010).

Proje

Reggio Emilia Yaklaşımı’nda eğitim,

esnek bir planlamanın hâkim olduğu, çocukların, öğretmenlerin, ailelerin ve toplum üyelerinin aktif katılımları ile gerçekleşen projelere dayanmaktadır (Rinaldi, 1998)

Bu anlayışa göre öğretmenler çocukların ilgi ve merakları doğrultusunda eğitime yön vermektedirler (Panel, 2007) Bu durumda program kendiliğinden gelişmektedir. Kendiliğinden gelişen program, proje tabanlı eğitim süreçleri için sıklıkla kullanılmaktadır, bu programın en önemli özelliği çocukların merakına, ilgisine ve sürecin durumuna göre değişebilmesidir (Kashin, 2007).

Dokümantasyon

Reggio Emilia okullarında eğitim sürecinde dokümantasyon önemli bir yer
tutar. Rinaldi (1994), dokümantasyonu şöyle tanımlamaktadır:
Dokümantasyon, sınıfta yapılanlar ile ilgili kanıt ve nesne toplama sürecidir.
Dokümantasyon, sadece bu kanıtın ve nesnelerin toplanma süreci değil aynı zamanda bunların fiziksel bir koleksiyonu ve çocukların öğrenmelerinin çocuklara, öğretmenlere, ailelere ve ziyaretçilere sunumudur. Diğer bir deyişle, çocukların öğrenimlerini diğer çocuklara ailelere ve öğretmenlere dokümantasyon panelleri, videolar, süreci anlatan slayt gösterileri gibi yollarla göstermektir (Akt. Wurm, 2005, s. 98).

Reggio Emilia’da okullar yaş gruplarına göre ayrılarak, kreşler (infanttoddler centers) 0-3 yaş arası, anaokulları (preschools) 3-6 yaş arası ve 0-6 yaş
grubunun hepsini bulunduran anaokulları olarak gruplandırılmıştır. Bu okullar
devlet (state), belediye (municipality), özel (private) ve çeşitli kuruluşlar (FISM,
Agora vb.) tarafından yönetilip, desteklenmektedir (Reggio Cildren, 2013).

Tuğba AYDEMİR ÖZALP, (2016) Reggio Emilia Yaklaşımı Temelli Uygulamalar Yapan Okul Öncesi Öğretmenlerinin Deneyimleri: Bir Olgubilim Çalışması, Dumlupınar Ü. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.